Φραουλίτσα το φρούτο της εποχής

Εκανα την τουρτίτσα που θα δείτε στο άλλο μου μπλογκ www.sugar-art-jenny.blogspot.com για το δίχρονο κοριτσάκι αγαπημένης φίλης της κόρης μου.
Τα μαγουλάκια της είναι σα φραουλίτσες, έτσι αποφασίσαμε το σχέδιο. Γερή και ευτυχισμένη να είναι η Ολγίτσα, στρωμένος ο δρόμος της με λουλούδια και νάχει πάντα γύρω της αγαπημένους ανθρώπους. Οπως τον παππού και τη γιαγιά της. Δεν είχα την τύχη να τους γνωρίσω αλλά άκουσα τα καλύτερα γι'αυτό το τόσο αγαπημένο ζευγάρι. Κάνουν "ζουζουνιές" έπειτα από τόσα χρόνια ευτυχισμένης -παρά τις δυσκολίες- ζωής τους.
Και σ'αυτό το σημείο θάθελα να σταθώ, στις σχέσεις ζευγαριών. Ακούμε γνωστούς μας που χωρίζουν πολύ συχνά. Και αν δε χωρίζουν μένουν μαζί από συνήθεια ή από ανάγκη.
Πόσα όμως  ζευγάρια έχουμε δει, έπειτα από 20-30 ή και 40 χρόνια γάμου, να κοιτάζονται και να νιώθεις εσύ ο τρίτος πως το βλέμμα τους κρύβει αγάπη, ενδιαφέρον, γιατί όχι και έρωτα!
Δε θέλω να αναλύσω το θέμα, δεν είμαι ειδική εξάλλου, αλλά με το φτωχό μου μυαλό σκέφτομαι μήπως, με αφορμή τη φραουλίτσα που είναι και το φρούτο της εποχής, κάνουμε το ενδιαφέρον μας για το σύντροφό μας φρούτο κάθε εποχής, εύκολης ή δύσκολης, στα πάνω και στα κάτω, στα πλούτη και στη φτώχεια.
Και για να βοηθήσω και εμένα και εσάς, θα γλυκάνω λίγο την ατμόσφαιρα με πολύ εύκολη μαρμελάδα φράουλα. Τρία υλικά όλα κι όλα. Φράουλα, ζάχαρη και ζελέ σε σκόνη.

ΥΛΙΚΑ
1 κιλό φράουλες
200 γρ ζάχαρη (μόνο ή και λιγότερο ή και καθόλου)
1 κ.γ. ζελέ σκόνη

 Βάζουμε τις φράουλες και τη ζάχαρη (αν βάλετε) να βράσουν σε πολύ χαμηλή φωτιά με σκεπασμένο καπάκι. Δε θα καεί, μη φοβηθείτε, έχει αρκετά υγρά και ζάχαρη η φραουλίτσα από φυσικού της.  Σε μια ώρα το βλέπουμε αν έχουν σωθεί στο μισό τα σορόπια. Αν όχι, ανεβάζουμε τη φωτιά σε μέτρια και χωρίς καπάκι βράζουμε για 10-15 λεπτά, να σωθεί το ζουμάκι στο μισό. Ρίχνουμε 2 κ.σ. χυμό λεμόνι, βγάζουμε τυχόν αφρούς με τρυπητή κουτάλα, ρίχνουμε το ζελέ που έχουμε μουλιάσει σε 3 κ.σ. νερό κρύο, ανακατεύουμε να διαλυθεί καλά, αν θέλουμε λιώνουμε τελείως και τις φράουλες, αφήνουμε να κρυώσει λίγο και βάζουμε σε βάζα αποστειρωμένα χωρίς το καπάκι.
Οταν κρυώσει τελείως η μαρμελάδα, σκεπάζουμε με το καπάκι και φυλάμε στο ψυγείο.
Εύκολη δεν είναι? Εσείς μπορεί να έχετε και πιο εύκολη, εδώ είμαστε για να μοιραστούμε τη συνταγή σας.
Αυτήν αλλά και άλλες, για γλυκά, για φαγητά, για ανθρώπινες σχέσεις. 

Κατά βούληση υλικά και συναισθήματα

Βλέπω κίνηση σ'αυτό το μπλογκ, ενώ το έχω παραμελήσει. Ισως λόγω του άλλου μου μπλογκ όπου ανεβάζω πολύ συχνά, τελευταία, ζαχαρένιες δημιουργίες μου. Καλλιτεχνικές δημιουργίες θα τις ονομάσω αργότερα, όταν πια θα είμαι πολύ πιο σίγουρη γι'αυτό που αγαπώ πλέον να κάνω.
Μπαίνετε, βγαίνετε, δε βλέπετε τίποτα, οπότε αποφάσισα να γράφω εδώ είτε για τις τούρτες μου, είτε για εύκολες συνταγούλες, είτε για την καθημερινότητά μας και πως τη βιώνει ο καθένας, είτε για οτιδήποτε άλλο.
Τυροπιτάκια εύκολα με υλικά κατά βούληση θα δώσω σήμερα, ως δώρο για εργαζόμενες-ους ή νοικοκυραίους που θέλουν να κάνουν κάτι γρήγορο για μεζέ.

ΥΛΙΚΑ
φέτα τυρί κατά βούληση (100-200-300 γρ, όσο θέλετε ή άλλο σκληρό ή και μαλακό τυρί)
1-2-3 αυγά (όσο περισσότερα βάλετε τόσο θα θυμίζει ομελέτα)
γάλα 1/2 φλ., 1 φλ.( ανάλογα με τη φέτα και τα αυγά υπολογίζετε και το γάλα μη γίνει νερουλό πολύ)
αλεύρι όσο πάρει για να έχετε ζύμη σφιχτούτσικη
γιαούρτι στραγγιστό αν θέλετε και δεν έχετε αρκετή φέτα ή άλλο τυρί σκληρό, βάλτε πάντως 3-4 κ.σ.
του δίνει περισσότερη νοστιμιά του τυρόπιτου
αλάτι-πιπέρι κατά βούληση

Τα ανακατεύετε ή τα ζυμώνετε όλα μαζί, παίρνετε με μεγάλο κουτάλι ποσότητα ίση με βερύκοκο? περίπου και την ακουμπάτε μαλακά σε αντικολλητικό χαρτί που έχετε στρώσει σε ταψί. Το αποτέλεσμα να είναι σαν γέμιση τυρόπιτας αλλά στο σφιχτό της.
Που καιρός και λεφτά για φύλλα κρούστας, στρώσε-ξεστρώσε, τίποτα απ'όλ'αυτά.

Εχετε προθερμάνει το φούρνο στους 180 βαθμούς πάνω κάτω και ψήνετε 10 λεπτά, 15 λεπτά, θα τα δείτε να γίνουν χρυσούλια, αν τα θέλετε καφέ (δηλ. ελαφρώς καμμένα τα αφήνετε και παραπάνω) Ποιος θα σας πει οτι δεν τα ψήσατε σωστά? Και αν αισθανθείτε άσχημα φάτε τα μόνοι σας και ρίξτε το ανάθεμα πάνω μου. Πείτε μπήκα σ'αυτό το μπλογκ και μας έβαλε σε μπελάδες.

Βιώνουμε σκληρή πραγματικότητα και σφικτή λιτότητα γι'αυτό ας βάλουμε μπόλικα συναισθήματα στη ζωή μας μπας και γλυκάνουμε λίγο την καθημερινότητά μας.
Συναισθήματα κατά βούληση λοιπόν όπου και σε όποιον μας αρέσει

Mαρμελάδα χωρίς ζάχαρη

Εδώ είμαι πάλι, εσείς?
Καλά μάλλον σας βρίσκω για να διαβάζετε τη σελίδα μου.
Πήγα στη λαική σήμερα και αγόρασα φρούτα για να κάνω μαρμελάδες, 
γρανίτες και διάφορα γλυκάκια που μου αρέσουν.
'Ο,τι γλυκό και να κάνεις όμως πρέπει να χρησιμοποιήσεις πολύ ζάχαρη.
Τι και αν είναι ακατέργαστη, τι κι αν είναι υποκατάστατο, πάλι βρε παιδί μου
κάποια γλυκαντική ουσία θα προσθέσεις.
Ψάχνοντας όμως διάφορες παλιές συνταγές που έχω στο συρτάρι μου
έπεσα σε μία για μαρμελάδες και ενθουσιάστηκα. Ο λόγος?
Βρήκα το μυστικό για μαρμελάδες χωρίς ζάχαρη.
Εξηγώ αμέσως πώς.
Χρησιμοποιούμε αποξηραμένα φρούτα!!!!! Καλό? 
Ολα τα αποξηραμένα φρούτα έχουν πολύ περισσότερη φυσική ζάχαρη
απ'ότι να τα τρώγαμε φρέσκα, έστω και πολύ ώριμα.
Εδώ όμως πρέπει να σας επισημάνω πως καλό είναι να χρησιμοποιήσετε 
φρούτα που έχετε αποξηράνει εσείς.
Με τέτοιο ήλιο που έχουμε το καλοκαιράκι, δε χρειάζεται να κουραστείτε καθόλου. Πλένετε τα φρουτάκια, τα κόβετε στη μέση αν είναι ροδάκινα ή βερύκοκα,
ή σε φέτες αν είναι μπανάνες, ανανάς ή άλλο είδος, 
τα βάζετε σε ένα ταψάκι, τα καλύπτετε με σίτα ή τούλι για να τα προφυλάξετε
και τα αφήνετε στον ήλιο, 5 μέρες, 10 μέρες  ίσως και λίγο παραπάνω,
θα τα δείτε όταν έχουν αφυδατωθεί .
Τα παίρνετε, τα κόβετε σε μικρότερα κομμάτια, τα βάζετε σε κατσαρόλα, 
ρίχνετε λίγο νεράκι, ίσα-ίσα να μισοσκεπαστούν (η και λιγότερο)
και τα βράζετε σε δυνατή φωτιά.
Ανακατεύετε συχνά με κουτάλα ξύλινη. Μόλις αρχίσει να ξεκολλάει
απο τα τοιχώματα, η μαρμελάδα μας είναι έτοιμη.

ΠΡΟΣΟΧΗ: τα έτοιμα αποξηραμένα καλό είναι να τα αποφύγουμε διότι κατά τη διαδικασία της αφιδάτωσης χρησιμοποιούνται διάφορες χημικές ουσίες, ώστε να διατηρούν το χρώμα τους και να συντηρούνται. Εάν τα βράσουμε, 
ίσως όλα αυτά τα χημικά, να προκαλέσουν προβλήματα στην υγεία μας.

Κατά το "μπρος στα κάλη τι είναι ο πόνος" έτσι κι εδώ
"μπρος στην υγεία μας τι είναι να ασχοληθούμε λίγη ώρα παραπάνω
και να ετοιμάσουμε ενα γλυκάκι νόστιμο, υγειινό και προπαντός, χωρίς ζάχαρη" 
για τους ανθρώπους που αγαπάμε?
Χρησιμοποιούμε το παρασκεύασμα  για το πρωινό μας, για πάστα φλώρα,
ή ό,τι άλλο τραβάει η όρεξή μας.
Την υγειά σας να έχετε. Τα ξαναλέμε, φιλιά!!!!

Σύννεφα και συννεφάκια

Γεια και χαρά σας.
'Εχει συννεφιά σήμερα και ίσως βρέξει.
Ρίχνοντας μια ματιά στον ουρανό είδα, έπειτα από αρκετές ημέρες, τα γνωστά μπαμπακένια σύννεφα. 
'Οταν ήμουνα μικρή, το είχα ως παιχνίδι να προσπαθώ να καταλάβω κάθε φορά τι σχήμα ήταν αυτό που έβλεπα.
Πότε κατσαρόλα με καπάκι, πότε  γάιδαρο και επειδή άλλαζαν πολύ γρήγορα, μάντευα τα νέα σχέδια που σχηματίζονταν.
Και τι δεν έβλεπα στον ουρανό. Από το δάσκαλό μου μέχρι αυτοκίνητα.
Τα τελευταία χρόνια όμως, βλέπω και κάτι περίεργα νέφη.
Πρώτα πετούν αεροπλάνα που αφήνουν πίσω τους άσπρες ουρές που αργότερα απλώνουν και κάνουν κάτι σαν νεφώδες πλέγμα.
'Ακουσα πριν απο λίγες ημέρες απο τον Παπαδάκη πως, όταν ρώτησε -ποιον άραγε- γιατί βλέπουμε αυτό το φαινόμενο, του απάντησαν ό,τι προκαλούνται λόγω της αλλαγής θερμοκρασίας εκεί ψηλά, από τα "κατάλοιπα" των καυσίμων.
Μπείτε στο σύνδεσμο που θα βρείτε παρακάτω και τα συμπεράσματα δικά σας.
http://notrailscontrailschemtrails.blogspot.com/
Ας προβληματιστούμε όμως!!!!!!!!!

Τα γνωστά μπαμπακένια σύννεφα όπως τα φωτογράφισα απο το μπαλκόνι μου. 

Θα ήθελα τα σχόλιά σας για την κατάληξη των συμπερασμάτων σας.
Τα ξαναλέμε.

Φράχτες στη ζωή μας

Γεια σας και πάλι.
'Εχω τη συνήθεια να περπατάω, σχεδόν καθημερινά,
σε διάφορες περιοχές.
Κάθε σπίτι,  μονοκατοικία ή πολυκατοικία, περιβάλλεται από φράχτη.
'Αλλοι από σκέτο τσιμέντο βαμμένο, άλλοι με σιδεριές,
με πέτρες, με τούβλα,
ή άλλο υλικό που έχει επιλέξει ο κάθε ιδιοκτήτης.
Αναρωτιέμαι,
πότε δημιουργήθηκε η ανάγκη να βάλουμε "κάγκελα" στη ζωή μας?
Θυμάμαι ως παιδί στο πατρικό μου,
είχαμε  μικρό τσιμεντένιο φραχτάκι
ύψους 30 περίπου εκατοστών, 
περισσότερο για να προσδιορίζει τα όρια του οικοπέδου μας,
παρά για προφύλαξη ή διαφύλαξη του απορρήτου της ιδιωτικής μας ζωής.
Για να μη σκεφτόμαστε ίσως τα σίδερα που μας περιβάλλουν,
τα στολίζουμε με φυτά και δέντρα, ώστε να βλέπουμε αυτά 
και όχι τα "σίδερα" που βάζουν φραγμό στα αδιάκριτα βλέμματα και όχι μόνο.
Οι σημερινές κοινωνικές συνθήκες επιβάλλουν να έχουμε φράχτες στα σπίτια μας, μπορούμε να προσπαθήσουμε, όμως, να τους αφαιρέσουμε από τη ζωή μας.
Τροφή για σκέψη δίνω και όπως το εκλάβει κανείς.

Θα σας άφηνα σήμερα χωρίς φωτογραφίες?
Κάγκελο να δουν τα ματάκια σας!!!!!

Στο επανιδείν χωρίς φραγμούς. Γεια χαρά.
 

Ελληνικά φυτά

Καλό μήνα να έχουμε.
'Ελειψα τρεις μερούλες αλλά είχα πολλές δουλειές να κάνω στον κήπο μου.
Ψάχνοντας στο φυτώριο της περιοχής μου, 
ανακάλυψα τον υπέροχο θάμνο ΔΩΔΩΝΑΙΑ. 
Ανατρέξτε στη μυθολογία μας και θα εκπλαγείτε.
Η μόνη του ανάγκη είναι λίγο νεράκι και πολύ φως. 
Ομολογώ πως αισθάνθηκα άσχημα που δεν τον ήξερα, ίσως εσείς γνωρίζετε περισσότερα για τα φυτά, αλλά πάντα υπάρχει περιθώριο να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας.
'Εχουμε πήξει στα εισαγωγής, λες και είμαστε ανίκανοι να αναπαράγουμε ελληνικά φυτά.
Την επόμενη φορά που θα πάτε σε κάποιο φυτώριο, ρωτήστε τον υπεύθυνο και αγοράστε ελληνικά. Και καλύτερη προσαρμογή θα έχουν στο χώρο σας και στηρίζετε και τους έλληνες φυτοριούχους.
Σας έχω βέβαια φωτογραφίες από τα νέα μου αποκτήματα 
αλλά και από τον κήπο μου και τον μοιράζομαι μαζί σας.
Προσεχώς θα σας δείξω φωτογραφίες και από κήπους φίλων,
γνωστών αλλά και αγνώστων (αρκεί να με αφήσουν να μπω).


  Δωδωναία με άσπρο ανθάκι           Δωδωναία με κόκκινο ανθάκι

 Η λευκή Δωδωναία (αειθαλές φυτό) βρίσκεται στη νέα της θέση, στο πιθάρι.

 Η κόκκινη Δωδωναία "βολεύτηκε" σ'αυτή τη γλάστρα.

Φιλιά, τα ξαναλέμε σύντομα.

Πτι φουρ

Καλώς σας βρίσκω και σήμερα. 
Εσείς με βρήκατε? 
Για να με επισκεφτείτε χωρίς άδεια χέρια, έχω συνταγή για γλυκάκια πανεύκολα!!!!!!
Πτι-φουρ με γέμιση μαρμελάδα φράουλα (απο τα χεράκια μου και η μαρμελάδα).
Παραθέτω τη συνταγή, γιατί αν αρχίσω να γράφω περισσότερα δε θα σταματήσω εύκολα.

ΠΤΙ ΦΟΥΡ 30 κομμάτια περίπου

2/3 φλ. ζάχαρη (αν είναι καστανή 1/2 φλ.)
3/4 φλ. μαργαρίνη (η βούτυρο) (βγαλμένη μόλις απο το ψυγείο)
ανακατεύω τα δύο υλικά με σπάτουλα να ομογενοποιηθούν.
Προσθέτω:
1 αυγό + 1 βανίλια
ανακατεύω ξανά με σπάτουλα (η με το χέρι)
Ρίχνω τώρα στο μείγμα:
2 φλ. αλεύρι (το ένα φλ. μπορεί να είναι νιφάδες βρώμης)
1/2 κ.γ. αλάτι
1/2 κ.γ. μπέικιν
Zυμώνω όλα τα υλικά με το χέρι ή σπάτουλα ίσα-ίσα να έχουμε ζύμη ελαφριά (αν τη ζυμώσετε πολύ θα λιγωθεί το βούτυρο).

Τώρα κάνω μικρά μπαλάκια, τα οποία βάζω σε ταψί όπου έχω βάλει λαδόκολλα (όχι περισσότερα απο 12 σε κάθε ταψί γιατί θα απλώσουν λίγο)
Με το δάχτυλο ή ένα πολύ μικρό κουτάλι, κάνω λακουβίτσα στο κέντρο της κάθε μπαλίτσας και γεμίζω με μαρμελάδα (ό,τι μαρμελάδα θέλετε, ή μπορείτε να βάλετε μείγμα της αρεσκείας σας, όπως λιωμένη σοκολάτα με κρέμα γάλακτος και ξηρούς καρπούς, ή μερέντα με κομματιασμένα φουντούκια
και η λίστα δεν τελειώνει.......)

Βάζω το κάθε ταψί χωριστά σε φούρνο  προθερμασμένο στους 180 βαθμούς C και ψήνω για 7-10 λεπτά περίπου. Αν τα θέλετε πιο τραγανά αφήστε τα για 3-5 λεπτά ακόμα μέχρι να δείτε οτι έχουν πάρει χρώμα μπισκότου.

 Ιδού το αποτέλεσμα:

Αυτά είναι κερασμένα απο μένα και συνοδεύονται με τις ευχαριστίες μου για την επίσκεψή σας.
Αυτά που θα φτιάξετε εσείς, ευχαρίστως να τα δοκιμάσω. 
Καλή επιτυχία.

Από που μπαίνω?

Καλώς σας βρίσκω σήμερα, αν βρεθεί κανείς.
Θα κάνω πως έχω πολλούς αναγνώστες και ελπίζω σύντομα να με διαβάζετε καθημερινά.
Λοιπόν, ανασκουμπώνομαι και αρχίζω. 
'Οταν πάμε επίσκεψη σε κάποιο σπίτι, το πρώτο που βλέπουμε είναι οι αυλόπορτες.
Μ' αυτό το θέμα θα καταπιαστώ και έχω για σας φωτογραφίες δικές μου.
Δηλαδή τι καλύτερο έχουν τα ξένα blogs, που τα περισσότερα κάνουν αντιγραφή απο μεγάλα sites! 
Εδώ οι φωτογραφίες μου σπαρταράνε. Γυρίζω από πόρτα σε πόρτα και τραβάω ό,τι νομίζω πως θα ενδιαφέρει τα ματάκια σας.
 Ελπίζω να τις απολαύσετε, τα λέμε......

 









Η αυλόπορτα της φίλης μου της Παρί. Είναι γούρικη και θα μου κάνει καλό ποδαρικό. 



 














 


 Η αυλόπορτα της κολλητούλας μου της Κέλλυς

 

ΣΗΜ: Ενα μικρό δείγμα απο αυτά που θα δείτε προσεχώς. Κάποια στιγμή θα ανοίξουμε αυτές τις αυλόπορτες αλλά και πολλές άλλες, για να δούμε τι κρύβουν.

Το προετοίμαζα καιρό αλλά δεν τολμούσα να το δω δημοσιευμένο। Θαύμαζα όλους εσάς που τα καταφέρνετε τόσο καλά να δημοσιεύετε φωτογραφίες, κείμενα, ό,τι τέλος πάντων κρίνετε πως θα κάνει πιο ελκυστικό το blog σας। Ε! δε σηκώνει άλλη αναβολή। Νάμαι λοιπόν κι εγώ στον αέρα της μπλογκόσφαιρας। Απο αύριο λοιπόν, ανασκουμπώνομαι και σας δίνω πληροφορίες που θα ομορφήνουν τη ζωή μας στο σπίτι। Ελπίζω να διαθέσετε λίγο χρόνο στην Clarabel। Φιλιά.